|
PLAC REPUBLIKI i ULICA SZUMANIANA
Zwiedzanie Erewania powinno się zacząć od samego
serca miasta czyli placu Republiki, miejsca, w którym odbywają się jarmarki,
oficjalne uroczystości, pochody i zgromadzenia.
Nad placem dominuje budynek Rady Ministrów.
Budowę
gmachu rozpoczęto w 1929 roku i zakończono w 1941. Budynek stoi na planie
nieregularnego pięciokąta, z jedną wewnętrzną stroną zaopatrzoną w kolumny
i podcienie. Elegancka kolumnada nad łukami tworzy galerię wzdłuż frontowej
fasady, która dzieli się na dwie okrągłe wieże, nad gmachem powiewa flaga
narodowa Armenii. W budynku mieści się Ministerstwo Gospodarki, Ministerstwo
Finansów, sala obrad parlamentu i siedziba Premiera.
Po zachodniej stronie placu, naprzeciwko siedziby rządu mieści się Ministerstwo
Rolnictwa, Ministerstwo Energetyki i Paliw oraz Ministerstwo Przemysłu.
Budynek zaprojektował Samvel Sarafjan. Porównując oba budynki można odnieść
wrażenie, że są bardzo podobne, podczas gdy jeden z nich jest artystycznym
dziełem, natomiast drugi emanuje elegancką prostotą.
Pozostałe budynki na placu należą do hotelu Armenia.
Budynek telekomunikacji, w którym mieści się poczta, telegraf oraz centrala
międzynarodowa.
Budynki na placu są bogato zdobione ornamentami. Rzeźba w kamieniu jest
tradycją ormiańskiego rękodzieła. Zresztą wiele potocznych powiedzonek
dotyczy właśnie kamienia: "Nie obrobiony kamień nie poleży długo odłogiem";
"Dobry kamień wart jest fortunę, nawet, jeśli jest z gliny"; "Nie każdy
zasługuje na przyjaźń tak jak nie z każdego kamienia zbudujesz dom".
"Grające Fontanny" to jeszcze jedna atrakcja placu. Projektant Abraham
Abrahamian połączył muzykę, wodę i kolor. Wieczorami przychodzą tutaj
miejscowi i turyści by podziwiać wspaniałą grę tęczowych kolorów, odbijających
się w strumieniach wody.
Naprzeciw fontanny znajduje się Muzeum Historii Armenii oraz Galeria Sztuki.
Od placu odchodzi deptak z fontannami, przy którym znajdują się połączone
baseniki z wodą spływającą w kierunku centrum. 2,750 strumieni wody rozbryzguje
się w tych basenikach. Liczba ta wzięła się od 2 750 rocznicy założenia
Erewania, obchodzonej w 1968 roku.
Na początku deptaku znajduje się pomnik Stepana Shahumiana, bliskiego
współpracownika Lenina i założyciela pierwszej grupy zwolenników Marksa.
Na końcu deptaku dojdziemy do ulicy Karmir-banaki i nieopodal znajduje
się biegnąca równolegle, rwąca rzeka Razdan. Tuż zaraz widzimy most, Akhtanank,
który łączy miasto z drogą do Eczmiadzyna, a także z dworcem autobusowym
i lotniskiem.
Po lewej stronie rzeki, tuż obok mostu znajduje się duży budynek z bazaltowego
kamienia. Z zewnątrz wygląda jak zamek. Zaprojektowany przez Rafaela Israeliana
budynek, mieści siedzibę towarzystwa ubezpieczeniowego Ararat. Wytwórnia
koniaku znajduje się na przeciwległym brzegu. Autorem projektu z dziewięcioma
arkadami i długimi schodami przy wejściu jest Ovanes Markarian. Oba budynki
razem z mostem stanowią architektoniczną całość.
Droga po drugiej stronie mostu wiedzie przez wysoką skarpę Razdanu. Mieszkańcy
Erewania uwielbiają przychodzić tu na spacery.
Na lewym brzegu rzeki znajduje się dziecięcy park Chaczadura Abowiana,
połączony z centrum miasta półkilometrowym tunelem. W parku czekają nas
różne rozrywki oraz kolejka z 1938 roku. Z drugiej strony brzegu widać
wielki stadion Razdan, mieszczący 75 000 widzów.
Ulica Abowiana
Ulica Abowiana zaczyna się przy placu Republiki.
Na samym początku dostrzeżecie budynek oklejony afiszami. Jest to sala
widowiskowa Lesser należąca do Towarzystwa Filharmonicznego, gdzie wieczorami
odbywają się występy kwartetów smyczkowych oraz recitale fortepianowe.
Niewysoka
zabudowa z pięknymi balkonami nadaje ulicy bardzo przytulny nastrój. W
jednym z budynków, w którym w 1928 roku gościł rosyjski pisarz Maksym
Gorki wbudowano pamiątkową tablicę na jego cześć. Dzisiaj mieści się tu
Muzeum Geologiczne.
Po drugiej stronie ulicy, w barokowej kamienicy z czarnego kamienia mieści
się Ormiańskie Towarzystwo Przyjaźni i Związków Kulturalnych z Zagranicą.
W starszej części ulicy można spotkać kilka stosunkowo nowych budynków:
sklep Świat Dziecka, Hotel Erewań i kino Moskwa.
Naprzeciw muzeum stoi Rosyjski Teatr Dramatyczny. Obok znajduje się Państwowy
Komitet Kultury Fizycznej i Sportu. Na rogu ulicy Abowiana i Sajat Nowa
można odwiedzić Galerię Rysunków Dziecięcych. Po przeciwnej stronie mieszczą
się: Instytut Ekonomii oraz Instytut Filologii. Parę metrów z tyłu stoi
kaplica z XIII wieku, po prawej szesnastopiętrowy hotel Ani.
Trochę dalej, gdzie ulica Abowiana krzyżuje się z Okrągłym bulwarem, dochodzimy
do dużego placu po lewej, na którym stoi pomnik jednego z klasyków ormiańskiej
poezji - Awetika Isaakiana (1875-1957).
Idąc w głąb placu zobaczymy oryginalną rzeźbę z białego marmuru przedstawiającą
dłonie. Jest to dar włoskiego, siostrzanego miasta Carrara.
Nie mniej interesująca jest druga część Okrągłego bulwaru. Na prawo od
ulicy Abowian znajduje się Dom Muzyki Kameralnej, gdzie odbywają się koncerty
organowe i recitale. Budynek w swojej formie wyróżnia się oryginalnym
połączeniem tradycji i współczesności.
Przy bulwarze znajdują się również budynki Erewańskiego Uniwersytetu,
założonego 17 grudnia 1920 roku. Obecnie Uniwersytet ma 14 wydziałów.
Kompleks zaprojektował architekt Edmund Tigranian.
W miejscu gdzie ulica Knujants przecina bulwar stoi pomnik Wardana Mamikoniana,
narodowego bohatera w walce z Persją. Rzeźbę zaprojektował w 1975 roku
Edward Koczar.
Po prawej od pomnika biegnie ulica, przy której znajdują się fontanny.
Tutaj w soboty i niedziele można spotkać różnych artystów sprzedających
swoje wyroby. Jarmark ten nazwano Wernisaż, jeśli chcecie zakupić pamiątki
z Armenii, to warto odwiedzić to miejsce. Można tu znaleźć wiele obrazów,
pamiątki z drewna i kamienia, dywany, książki i inne bardziej lub mniej
użyteczne rzeczy. Tutaj również można dostać tak zwane wyroby Chaczkar,
czyli pamiątki rzeźbione w drewnie i kamieniu, a także wspaniałe, kamienne
modele ormiańskich kościołów. Ceny są trochę wygórowane, ale pamiętajmy,
że jest to typowy, wschodni jarmark, gdzie targowanie się jest w dobrym
tonie. Wszystko to czyni to miejsce jednym z bardziej wyjątkowych w Erewaniu.
Aleja Masztoca
Następny spacer prowadzi nas do alei Masztoca
(byłej alei Lenina), przy której znajdziecie Madenataran - instytut starożytnych
manuskryptów. Projektantem budynku wzniesionego w 1957 roku był Mark Grigorian.
Każdy, kto odwiedza Erewań musi koniecznie tu zajrzeć.
Na skrzyżowaniu alei Tumaniana i Masztoca znajduje się budynek opery nazwany
imieniem kompozytora Aleksandra Spendariana. Jeden z najpiękniejszych
architektonicznie obiektów w Erewaniu został zaprojektowany przez Aleksandra
Tamajana w 1937 roku. Wyglądem nawiązuje do katedry w Zwartnoc. W budynku
mieści się opera na 1260 miejsc i sala koncertowa dla 1400 osób. Za projekt
budynku Tamajan otrzymał złoty medal na międzynarodowych targach w Paryżu
w 1937 roku.
Tuż obok budynku znajdziemy pomniki dwóch ormiańskich osobistości kultury:
pisarza Ovanesa Tumaniana (1886-1923) oraz kompozytora Aleksandra Spendiariana,
którego grób odnajdziemy w cieniu drzew.
W pobliżu opery mieści się konserwatorium i sala koncertowa imienia Arama
Chaczaturiana.
Przecznicę dalej, gdzie krzyżują się ulice Sajat Nowa i Masztoca znajduje
się plac Sajat Nowa, przy którym stoi pomnik Chaczaturiana wystawiony
w 1963 na cześć 250 urodzin kompozytora. W otaczających go kwietnikach
zasadzono jego ulubione róże.
Pomnik Martirosa Sarjana odsłonięto przy alei Masztoca w 1986 roku. Spacer
ulicą Sarjana doprowadzi cię do jego domu, w którym obecnie mieści się
muzeum. W nowej części dołączonej do małej pracowni znajduje się galeria
z jego rysunkami.
W miejscu gdzie przecinają się ulice Moskowian i Masztoca stoi postument
architekta Aleksndra Tamanjana. Z tyłu pomnika na wzgórzu dostrzeżemy
Park Zwycięstwa, do którego prowadzi kompleks Kaskada z małymi sklepami,
kafejkami i ruchomymi schodami.
Stąd niedaleko już do Muzeum Sztuki Współczesnej.
|
|
|
