|
SEWAN
Jezioro
Sewan jest majestatyczne i surowe w swoim wyglądzie. Delikatnie turkusowa
tafla wody zwykle zaskakuje turystów. Jezioro wypełnia ogromną dolinę,
położoną na wysokości prawie 2,000 metrów.
Zagadka powstania jeziora nie została w pełni rozwiązana. Jednak największym
problemem naukowców jest obniżający się poziom wody w jeziorze. W ciągu
ostatnich 40 lat linia brzegowa opadła o 19 metrów. Problem staje się
poważny, gdy weźmiemy pod uwagę to, że woda z Sewanu zasila elektrownię
turbinową. Na szczęście kłopoty z dostawami prądu rozwiązało otwarcie
elektrowni atomowej w Mecamorze.
Są jednak ludzie, dla których obniżenie wód
w jeziorze okazało się wielkim szczęściem. Archeologowie odkryli starożytne
rysunki naskalne, naczynia, broń i wojenny rydwan z epoki urartyjskiej.
Wszystkie eksponaty można oglądać w erewańskim muzeum.
Zanim zaczął opadać poziom wody, długość jeziora wynosiła 75 km, a najszersze
miejsce liczyło 56 km. Powietrze nad Sewanem jest krystalicznie czyste,
a w ciągu roku może się zdarzyć nie więcej niż 20 pochmurnych dni. Średnia
temperatura wody w lecie wynosi 18-19 stopni do 20- 22 po południu, kiedy
nie ma wiatru.
Sewan jest popularnym miejscem wypoczynkowym. Czyste powietrze i piaszczyste
plaże przyciągają tysiące letników. Jezioro słynie również z wspaniałych
pstrągów, Ormianie nazywają je Iszkan, co oznacza książę. Nazwa wzięła
się od małej kropki, która sprawia jakby ryba nosiła koronę. Smakosze
mówią, że ryba smakuje lepiej, kiedy przyrządza się ją w wodzie z jeziora.
Tak jak w innych częściach Armenii, Sewan ma wiele miejsc związanych z
historią. Wśród najciekawszych można wymienić klasztor na skalnym półwyspie.
Na szczególną uwage zasługują kościoły Arakelots (apostolski) oraz większy
Astwastsasin. Klasztor został ufundowany w 879 roku przez króla Aszota
I- założyciela dynastii Bagratidów- i jego córkę Mariam. Zanim jezioro
zaczęło się zmniejszać klasztor położony był na wyspie, która chroniła
go przed nieprzyjacielskimi najazdami. Legenda głosi, że kiedy Arabowie
próbowali zdobyć klasztor, nagle powstała wielka fala, która zniszczyła
wszystkie łodzie wroga.
Do dzisiaj Sewan pokazuje swoje groźne oblicze, szczególnie przy złej
pogodzie. Czasami fala przy brzegu osiąga nawet dwa metry.
Po rozpadzie Związku Radzieckiego, w klasztorze otwarto seminarium. Dzisiaj
jest to jedno z ważniejszych centrów kształcenia młodych kleryków.
Przy głównej drodze do Sewanu znajdziemy pomnik dziewczyny trzymającej
oliwną lampkę. Jest to rzeźba Tamar. Legenda głosi, że dziewczyna używała
lampki, by w nocy wskazać drogę kochankowi, który przypływał z drugiej
strony jeziora. Pewnego dnia zazdrośni ludzie zniszczyli lampkę i chłopak
stracił życie próbując przedostać się na drugi brzeg. Przed śmiercią zdążył
tylko wypowiedzieć słowa "Akh, Tamar". Oryginalna historia wiąże się z
jeziorem Wan we wschodniej Armenii, obecnie w Turcji gdzie na cześć legendy
wybudowano kościół na wyspie i nazwano go Akhtamar.
|
|
|
